Tuesday, May 14, 2013

De schitterende eenvoud van index beleggen

Als je dan niet met de staatsloterij mee doet, hoe moet je dan rijk worden? Met weinig tevreden zijn helpt, en zorgt ervoor dat je geld (in ieder geval dat van dat staatslot) over houdt. En als je geld bespaart, moet je daar wel wat mee doen natuurlijk. Euro's zijn werknemers, die je aan het werk moet zetten. En wel door te beleggen, want sparen levert niks op. Het idee je geld te beleggen roept veel emoties op: Is dat wel verstandig, dat is toch heel risicovol? Of juist: ja, dan moet je dat en dat aandeel kopen, dat wordt het helemaal!
Gelukkig is er ook gewoon veel onderzoek gedaan naar wat de beste manier van beleggen is. Actief je geld inzetten op bedrijven waarvan je denkt dat ze succesvol worden is daar niet een van. Die verwachtingen zijn namelijk al verwerkt in de prijs. Er zijn miljoenen mensen die zich elke dag het hoofd breken over of een bepaald aandeel onder- of overgewaardeerd is, dus op het moment dat jij of ik dat bedenken, is die gedachte al verwerkt in de prijs, en is het aandeel dus niet meer over of onder gewaardeerd. Specifieke aandelen kopen en verkopen is speculeren en eigenlijk gokken.
De beurskoersen van alle aandelen samen zijn over de lange termijn echter wel gestaag gestegen. Daar kan je dus van mee profiteren. Door niet op een bepaald aandeel in te zetten, maar een gespreide portefeuille van aandelen te kopen en te houden en zo mee te liften op de stijgende koers van aandelen in het algemeen. Dat is indexbeleggen. Je kiest niet 1 aandeel, maar alle aandelen van een index.
Daarbij is het belangrijk om de kosten van het verhandelen van de aandelen zo laag mogelijk te houden. Aan en verkoop kosten drukken de winst aanzienlijk. Advieskosten van beleggingsexperts moet je vermijden. De koersen zijn immers niet te voorspellen, ook niet door de 'experts'. Advieskosten zijn weggegooid geld. Verder zijn er beheerkosten van aandelenfondsen, die de winst ook behoorlijk kunnen drukken. Als je voor een fonds kiest, kies dan een passief aandelenfonds, waarbij er zo min mogelijk gehandeld wordt. Verhandelen kost geld, en dat wil je niet. Er zijn fondsen die passief de index volgen, en die zijn het goedkoopst. Als je elke maand een klein bedrag wilt beleggen zijn die een goede keus.
Het beste is echter zelf zo'n mandje met aandelen samenstellen, waarbij je goed spreidt, en zo min mogelijk handelt. Dit kan je doen via Alex of Binck of welke broker je het beste lijkt. Kijk goed naar alle kosten, want de kostenstructuren zijn vaak niet heel doorzichtig, en je moet goed berekenen wat voor jouw situatie het beste is. Lees dit artikel van Erica Verdegaal uit het NRC van afgelopen zaterdag ook maar even, voor de risico's die bij goedkope brokers kunnen horen.
Nog niet overtuigd? Lees dan het boek: 'De schitterende eenvoud van het indexbeleggen'. Zoals Zalm in het voorwoord zegt: Knap om een heel boek te schrijven over een zo eenvoudig onderwerp, en dat klopt ook wel. Veel van wat in het boek staat ligt voor de hand als je al achter het principe van indexbeleggen staat. Maar het is een belangrijk beslissing: Wat doe ik met mijn geld, dus het is altijd goed om alles nog eens op een rijtje te krijgen. Daar is dit boek heel geschikt voor. De schrijver, Jacques Wintermans,  is mede oprichter van Meesman Index Investments die een goedkope manier bieden om aan indexbeleggen te doen die gebaseerd is op het amerikaanse Vanguard.

Friday, May 10, 2013

Wat zou jij doen met een miljoen?

Hij gaat vallen. De superjackpot. Vandaag wordt er dus iemand multi-miljonair. Ik had het erover met een paar collega's, die elke maand samen een lot kopen. Ze fantaseren erover dat maandag dan de hele afdeling uitgestorven is, en men zich geen raad zal weten omdat zij allemaal lekker thuis zitten. Ik fantaseer er zelf ook wel eens over. Heerlijk om alle obstakels in je leven af te kunnen kopen, en alleen nog maar je eigen zin te hoeven doen. Loten kopen doe ik niet meer, sinds ik iemand op de radio loterijen eens heb horen omschrijven als: 'Belasting op domheid'. De kans op dat miljoen is natuurlijk veel te klein, en de verwachtingswaarde is negatief.
Maar volgens mijn collega's toch de enige kans op rijkdom die ze in hun leven zullen hebben. Ik opperde dat rijkdom een relatief begrip is, en dat als je minder wilt dan je je kunt veroorloven, je ook rijk bent. Hmm, werd er geschamperd, dat is een beetje de 'poor man's way out'. Ja, misschien wel, maar misschien ook wel die van de happy-man.
Ik moest denken aan een uitzending van de Vijfde Dag laatst, over mensen die met een restschuld achterbleven nadat ze hun huis met onder water gelopen hypotheek gedwongen hadden moeten verkopen. Een mevrouw huilde dat ze al meer dan een jaar niet op vakantie was geweest, en dat ze zich schaamde omdat ze zo'n loser was (haar woorden), en zich niks meer kon veroorloven. Op het eind kwam Gerard Hormann in beeld, schrijver van het boek Hypotheekvrij, die al een tijd bezig is om zijn hypotheek zo snel mogelijk af te lossen, en daarvoor bezuinigt waar hij kan. Hij rijdt in een heel klein autootje vertelde hij trots, en ze zijn een van de weinige in Nederland die geen platte televisie hebben, de oude doet het immers nog prima. Ook een staycation in de achtertuin is heerlijk zei hij, en liep naar de kraan om een lekker glas water te drinken.
Erg mooi voorbeeld van een half leeg en een half vol glas. Ik wil de zorgen van mensen met schulden niet bagatelliseren. Maar je realiseren in wat voor extreme rijkdom we leven, en daar elke dag van proberen te genieten, is toch wel een mooi streven. Met een glas water, of een kopje thee genieten van een bibliotheekboek kost niet zoveel. En wat kan een paar miljoen daar aan toevoegen?


Wednesday, May 08, 2013

Haaientanden

Afgelopen weekend waren wij in Zeeland. In Cadzand om precies te zijn, en daar kan je aan het strand fossiele haaientanden vinden. Dat sprak de kinderen erg tot de verbeelding. E is een groot fan van haaien. In de klas was er een tijdje een haaienboek van de bieb, en E wilde daar elke dag voor de les uit voorgelezen worden. Hij kon me precies vertellen hoe de Tapijthaai eruit zag, hoe groot een Port Jackson Stierkophaai is en waarom de Cookiecutter haai zo heet.
Ik had me, zoals meestal, goed voorbereid op het haaientandenzoek project. Ik had een boekje over fossielen zoeken. Ik had zeven gemaakt, waarmee we het zand konden zeven. En ik had opgezocht waar we precies moesten zijn. En omdat overal op internet verhalen te vinden zijn over dat die haaientanden zo voor het oprapen liggen daar in Cadzand, had ik weinig twijfels over het slagen van de expeditie.
Dat bleek toch wat lastiger dan gedacht. Zaterdag vonden we (2 volwassenen en 6 kinderen) helemaal niets! Gelukkig kwamen onze vrienden R en E (en S en M) ons de volgende dag te hulp. Zij zijn ervaren fossielenzoekers, en konden ons de precieze plek wijzen waar we moesten zijn, wat toch nog wel behoorlijk nauw blijkt te mikken. De laag waar de haaientanden in zitten ligt niet overal open, en toen wij zaterdag aan het zoeken waren geweest was die laag een stuk onder water geweest. Maar zondag bij eb kwamen de zeven (een vergiet gaat zelfs nog beter) toch nog van pas. Ook zoeken langs de zeekant leverde heel wat haaientandjes op. Versteend hout (rechtsboven) is ook heel leuk om te vinden. K vond de kogel uit WOII en was daar erg blij mee. En nog wat dingetjes waarvan we niet precies weten wat het zijn. Daar gaan we mee naar het Naturalis spreekuur.

Tuesday, May 07, 2013

Room

Aanrader naar aanleiding van de drie bevrijde vrouwen in Ohio: Room van Emma Donahue. Een boek geschreven vanuit het perspectief van een jongetje dat opgesloten zit met zijn moeder, verwekt door de gijzelnemer. Hij groeit op in 1 kamer, zonder ooit buiten te zijn geweest, en kent 'buiten' alleen van het bovenraam. Zijn vriendjes zijn tv-figuren. Zijn moeder doet haar best voor hem in deze afschuwelijke situatie, maar is depressief, en houdt het hoofd nauwelijks boven water. Gelukkig ontsnappen ze, maar het proces van het weer leren leven in de wijde wereld is niet altijd even makkelijk.
Het is een prachtig geschreven boek, dat door het gekozen perspectief deze afschuwelijke situatie zo kan beschrijven dat het geen horror-verhaal is, maar een schrijnende werkelijkheid, waarbij je je bijna durft in te leven in wat ook het meisje dat vandaag gevonden is, doormaakt.

Thursday, May 02, 2013

Slaap lekker

Slapen is iets wat ik graag doe. Ik ben ook overtuigd van het belang van goed slapen. Mijn hele leven heb ik gemerkt dat ik veel slaap nodig heb, en dat ik gewoon instort als ik die een aantal dagen achter elkaar niet krijg. Slaap is een mysterieus iets, zoveel weten we al over de mens en zijn gedrag, maar hier is nog onbekend terrein, iets waarover we wel weten dat het belangrijk is, maar nog niet waarom, of hoe. Ik ben daarom al langer geinteresseerd in dit onderwerp, en was aangenaam verrast door dit boek.
Een aantal van de ideeën die ik zelf heb ontwikkeld over goed slapen zag ik bevestigd in het boek, dat is ook altijd fijn. Zo worden de nadelen van samen in één bed slapen behandeld. Samen slapen is natuurlijk heel gezellig, maar ik slaap (zoals de meeste vrouwen, en volgens mij wordt het na het krijgen van kinderen erger) lichter dan J, en word wakker van elk geluidje. Vervolgens kom ik moeilijk weer in slaap. Dit hebben we opgelost door twee aparte dekbedden te nemen. Geen knorrige gesjor meer 's nachts, dat verbeterde mijn slaap enorm, en ook mijn humeur 's ochtends. Verder drink ik sinds bijna een jaar geen koffie meer. Ik heb zelf het idee dat dat vooral het doorslapen erg bevorderd. Ik ben veel relaxeder, minder gestressed, overdag en 's nachts. Als het nodig is neem ik ook wel eens een Melatonine pilletje, als ik de volgende dag goed uitgerust moet zijn, en de kans op nachtelijk gepieker hierover groot is. Melatonine zorgt ervoor dat je makkelijk inslaapt, en dat ook weer doet als je 's nachts wakker wordt. Een glas warme melk heeft hetzelfde effect.
De auteur is het boek gaan schrijven vanwege zijn eigen slaapwandel problemen. Dat zorgt voor onevenredige aandacht voor dit onderwerp. Maar het zijn vermakelijke verhalen, en het boek leest als een trein, dus dat stoort niet echt.

Wednesday, May 01, 2013

Het is 2013!

Koninginnedag heb ik altijd een leuke feestdag gevonden, zoals ik gisteren ook al schreef. Iedereen is vrolijk, iedereen is vrij, het is bijna altijd lekker weer, en de vrijmarkt is een excuus om de hele dag een beetje zitten te chillen achter een kraampje en bij te praten met de buurtgenoten. Topdag dus, ook gisteren weer.

Gelukkig was er bijna niks te merken van het gedoe waar Koninginnedag om gaat, namelijk om het koningshuis. Want ik ben wel Koninginnedag gezind, maar absoluut niet Koningshuisgezind. Net zoals ik Pasen altijd een leuk feest vind, met die chocolade eieren, en lekker ontbijten enzo, maar noch in de Paashaas, noch in Jezus geloof.

Maar vandaag krijg ik bijna een beetje spijt dat ik gisteren niet in het wit gekleed naar een plein in Amsterdam ben gegaan, om mijn republikeinse gevoelens uit te dragen. Wat een schandalige toestand rond studente Joanna, die opgepakt is voor ze zelfs haar bord met 'Ik ben geen onderdaan' maar omhoog kon houden. Als er argumenten tegen het Koningshuis nodig zijn (ik heb overigens nog nooit goede argumenten voor gehoord), lijkt me dit al een overtuigende. Dat er machten zijn die besluiten om iemand's vrijheid van meningsuiting af te nemen, om dit zeer milde protest niet te laten horen, is argument genoeg om die machten dan maar snel af te schaffen. Bah. Ik word lid. Het is 2013 en ik ben geen onderdaan!