Wednesday, November 02, 2005

van Gogh


Een jaar geleden is Theo van Gogh vermoord. Ik word nog steeds een beetje ziek als ik er aan denk. Hoe zijn laatste woorden waren: we kunnen er toch over praten. Hoe hij vervolgens als een beest afgeslacht werd. Hoe een (zeer dappere) voorbijganger de moordenaar vervolgens aansprak met: Dat kun je niet maken, waarop de moordenaar antwoordde: pas maar op, jij bent de volgende. Wat een drama. Wat een verlies. Natuurlijk was Theo van Gogh een eikel. Ik kon hem moeilijk verdragen. Had geen geduld voor zijn vervelende botheid. Maar dat hij vermoord werd om zijn opvattingen, is te erg voor woorden en maakte voor mij duidelijk dat zijn botheid een groot goed was, en veel belangrijker dan ik dacht. De vraag van 'moet dat nou allemaal?' die zijn gescheld bij veel mensen opriep, is voor mij door zijn dood volmondig te beantwoorden met: Ja, blijkbaar wel. Nu hebben we alleen Hirschi Ali nog, dapper redelijk en beschaafd vechtend tegen een bierkaai die haar van ik-weet-niet-wat beschuldigd. Ik hou mijn hart vast voor haar.

No comments: